اسماء جلاله

 

روي بيشتر ميزها قوطي مقوايي كوچكي  بود كه روي آن نوشته شده بود اسماء جلاله. قسمتهايي از كاغذ هاي اداري كه اسمهايي از قبيل الله روي آنها چاپ شده بود را مي بريدند و قبل از دور انداختن توي اين جعبه هاي كاغذي مي انداختند. اين جعبه ها يا دست ساز بودند و هر كسي بنا به سليقه اش آن را ساخته بود و يا اينكه خريداري شده بود و نقشهاي سنتي هم روي آنها چاپ شده بود. بارها از افرادي كه اين جعبه ها را داشتند پرسيده بودم كه سرانجام اين تكه كاغذها چه مي شود. معمو لا" مي گفتند آنها را زير خاك مي كنيم يا به آب مي سپاريم و بيشتر مي گفتند كه مي آيند و آنها را مي برند. به كجا!؟ نمي دانستند. البته من خودم يكي دو بار اين جعبه ها را در سطلهاي بزرگ زباله ديده بودم و فكر مي كردم مي توانم حدس بزنم چه بر سر آنها مي آيد تا اينكه يك روز از سمت ميدان فلسطين به طرف اداره مي رفتم كه توي جوي آب خيابان ولي عصر، شئي اي آبي رنگ توجه ام را جلب كرد. نزديكتر كه رفتم متوجه شدم كه اين شئي آبي، فردي با لباس آبي است كه مشغول انجام كاري در دهانه ورودي زير پل تقاطع طالقاني است. سرش را كه از زير پل در آورد، پيرمرد همكار شركتيمان را شناختم كه صورتش از سرخي به سياهي مي زد. پرسيدم كه زير پل چه مي كند. گله مند از كارفرمايانش گفت كه از او خواسته اند جعبه هاي حاوي اسماء جلاله را در آب بريزد. اين پرسش كه جوي خيابان ولي عصر  تا چه اندازه مي توانست از سطلهاي زباله اداره پاك تر باشد براي هميشه در ذهنم ماند.     

نوشته شده توسط احمد صارمي در 2006/11/7 ساعت | لینک ثابت |

---