بهشت مديران ايراني

سرانجام، عمر مديريتي ركورد دار محافظه كاري، همان مدير كه با پنبه سر مي بريد به دست باد خزان گرفتار آمد و زمزمه جابجاي او به گوش رسيد. گر چه كسي از من نخواست و هيچ وقت هم نخواسته اند اما نظرم را در اين خصوص به اتو ماسيون اداري سپردم:

بورو كراسي ايراني، بهشت مديران

اگر بشود نوعي از مديريت را به نظام اداري ايران منتسب دانست و آن را مديريت ايراني ناميد، همانطور كه مثلا" مي گوييم مديريت ژاپني يا مديريت غربي. بايد اذعان داشت اين نوع مديريت در كنار پيچيدگي هاي منحصر به فردي كه آن را از ساير روشهاي راهبري سازمانها متمايز مي سازد، آزادي عمل تقريبا" نامحدودي براي تصميم گيري در اختيار مديران قرار مي دهد. تصميماتي كه اصولا" اساسي ترين وظيفه ي مديريتي و سرنوشت سازترين حركت در يك سازمان اداري به حساب مي آيند به شكلي تاريخي از هر نوع نقدي مبرا بوده و الزامي هم به در نظر گرفتن مسؤليت ناشي از آن وجود ندارد. به همين دليل در مقايسه با مسؤليت خواهي سيستم هاي ژاپني و غربي در عواقب تصميماتي كه گرفته مي شود، بوروكراسي ايراني بهشت مديران را فراهم آورده است.

 نمونه بارز و حاضر آن اتخاذ تصميم اخير براي جايگزيني يكي از مديران كل  معاونت برنامه ريزي است كه هر چند به دلايل كاملا" فني و حرفه اي بر اين تحول صحه مي گذارم، تصور مي كنم نحوه ي تصميم گيري براي انتخاب فرد جايگزين كارشناسانه نبوده و منطبق با فحواي تحول در نظام اداري كشورمان مبتني بر شايسته سالاري نيست. چرا كه در ستاد وزارت متبوع و در سطح مديريت طرح و برنامه استانها افراد شايسته اي هستند كه شرايط احراز پست عنقريب خالي را دارند. اما شنيده مي شود مقرر است فردي خارج از دستگاه و حتي بيرون از بخش كشاورزي تصدي اين پست را بر عهده بگيرد. روشن است در اتخاذ اين تصميم، درست ترين مؤلفه ها در انتخاب فرد مناسب به كار گرفته نشده است. و لذا اگر چه فقدان يك سيستم واقعي و كار آمد ارزيابي عملكرد مديران، ايشان را از لزوم توجه به پيشنهادات كاركنان بي نياز مي سازد، تنها به خاطر حق شناسي از امكاني كه قوانين جاري كشور و اصول اعتقاديمان مهيا ساخته است به نظرم رسيد موارد مطروحه را مكتوب گردانم.

 

نوشته شده توسط احمد صارمي در 2006/10/30 ساعت | لینک ثابت |

---